A second beginning

De vijfde (pret)echo

Beste mensen,

Na een week eindelijk kans om achter de pc te kruipen en onze ervaringen omtrent de pretecho te schrijven. Het is echt zo raar dat de tijd zo hard gaat, zelfs nu ik thuis ben. Maar er gebeurt ook gewoon genoeg in huize Galjee-Stork. Maar daarover straks meer, eerst ons bezoekje met Casper aan de verloskundige en de pretecho.

Op 5 november een reguliere controle bij de verloskundige. Casper had zijn boekje van "Bobbi wordt grote broer" meegenomen, om aan de verloskundige te laten zien dat hij heel goed weet wat er bij zo'n bezoekje gebeurt, namelijk het controleren van het hartje met een doptone. De verloskundige betrok Casper heel erg bij het onderzoek. Hij mocht haar helpen de doptone aan te zetten, en toen hij het hartje van de baby had gehoord, mocht hij zelf op de bank gaan liggen. Natuurlijk moest er ook naar zijn hartje geluisterd worden. Blijkbaar is dat dan wel verwarrend, want Casper heeft nu af en toe het idee dat hij ook een baby in zijn buik heeft. Maar dat gaat ook wel weer over denken we dan maar. Hij vond het in ieder geval weer super om mee te maken. En dat heeft ons doen besluiten nu de afspraken dan toch maar te plannen op dagen dat hij meekan. De bevalling komt nu ook langzaam dichterbij, dus dan is hij zo goed mogelijk voorbereid zullen we maar zeggen.

Op dinsdag 10 november hebben Marcel en ik samen een pretecho laten maken van Frutsel. Eerst nog overwogen om Casper mee te nemen, maar dat leek ons toch niet zo'n goed idee. Dan zou Marcel meer bezig zijn met Casper, dan dat hij mee zou kunnen kijken op het scherm. Het was wederom fantastisch om de kleine in 3D-formaat te mogen bekijken. Je ziet gewoon al zo goed echt een kindje, heel bijzonder. De software weigert weer mee te werken, dus ik beloof jullie dat ik op zeer korte termijn de foto's toe zal voegen, maar nu wordt dat dus geen succes. Lang leve de automatisering!!!! (als het werkt ;-)).

Zoals in het begin van dit bericht vermeld, gebeurt er best veel in ons leventje momenteel. Om met de kleinste van het spul te beginnen....Casper heeft vorige week bij de peuterspeelzaal ineens bedacht dat hij geen luier meer om hoeft. Een paar weken geleden hadden we zelf al eens geopperd om zonder luier te lopen. Gevolg; Casper plaste zijn broek nat. Als we dan vroegen waarom hij niet vertelde dat hij moest plassen, reageerde hij met; omdat ik dat niet wil. Uitgepraat, einde discussie. Omdat Marcel en ik het niet nodig vonden om hem meer dan eens per dag een nat pak te laten halen, deden we dan maar een luier om. En dan meldde hij zich wel telkens als hij moest plassen of een drukkeltje moest....Caspers gedachtenkronkels blijven ons verrassen. En nu, een paar weken later dus, vond hij het zelf ineens tijd om zijn luier af te laten. En het gaat hartstikke goed!! Alleen als we weggaan doen we nog een luier om. Hij wil namelijk nog wel eens om het half uur een plas moeten en daar is niet altijd gelegenheid voor, maar verder loopt meneer in zijn stoere boxershortjes rond. Wat een manneke!

En dan de belevenissen van mams. Vorige week woensdag ben ik met een vriend om de tafel gaan zitten om te kijken of wij in de toekomst wellicht tot een samenwerkingsverband kunnen komen. Hij is bezig zijn eigen bedrijf op te starten en ik probeer hem daarbij, voor zover mogelijk, een beetje te helpen. Hij heeft in hele grote lijnen alles al opgezet, maar met brainstormen en samen over diverse zaken praten, kom je toch altijd weer een stapje verder bij het eindresultaat. Daarbij begint hij een bedrijf in de branche waar ik in gewerkt heb, dus dat sluit helemaal mooi op elkaar aan. En heel belangrijk; ik vind het erg leuk om te doen.

Ook ben ik vorige week weer begonnen met zwangerschapsyoga. Heerlijk een uurtje alleen maar met dat lijf en die kleine bezig zijn. En dat lijf heeft wel wat meer te lijden vergeleken met de zwangerschap van Casper. Nu Casper zo regelmatig naar het toilet moet, ben je toch meer met hem aan het sjouwen. En ik til hem zo min mogelijk op, maar af en toe ontkom je daar niet aan. En dat wil ik ook niet. Niets leuker dan mijn kleine man even knuffelen.

Marcel is wat meer aan het rondkijken nu het erop lijkt dat de Nederlandse BV van Vattenfall op niet al te lange termijn zal komen te vervallen. Nuon is natuurlijk nu de Nederlandse partij van Vattenfall. Het is nog niet duidelijk of er een rol binnen Nuon voor Marcel weggelegd is, dus verruimt hij nu zijn blik. Dat kan natuurlijk nooit kwaad. Hij heeft diverse gesprekken lopen met bureaux en bedrijven. We zullen jullie op de hoogte houden van de ontwikkelingen.

En zaterdag zijn we natuurlijk naar de intocht van Sinterklaas gaan kijken. Eerst op tv en daarna in Hoogland. Casper is niet zo'n mee-zinger, maar hij vond het allemaal wel erg leuk en ook een beetje spannend. 's Avonds heeft hij zijn schoen gezet en daar zat de volgende dag een cadeautje in. Ook niet zo gek als je goed je best hebt gedaan op twee liedjes. Daarbij had hij een wortel en suikerklontjes voor het paard klaargelegd en ook nog mandarijntjes voor de Pieten!!! En wij kijken sinds vorige week woensdag natuurlijk naar het Sinterklaasjournaal om alle avonturen van Sinterklaas en de Pieten te volgen. Hij vindt het maar wat leuk allemaal. Alleen Zielepiet vindt hij erg zielig. Maar dan vertellen we hem maar dat alles wel weer goed komt.

Het automatiseringsprobleem is er nog steeds, dus ik beloof jullie echt dat ik mijn best ga doen om de foto's er binnen nu en eventjes op te plaatsen. Wellicht dat de andere pc mij wel gunstig gezind is....

Lieve groetjes en tot de volgende keer maar weer....Marcel, Casper & Irene

Terug in de tijd

Lieve mensen,

zoals in het vorige bericht vermeld, hebben we inmiddels vier echo's gehad van Frutsel en de 5e zal over een paar weken plaatsvinden, op 10 november. Aangezien ik geen gelegenheid heb gehad om onze scanner eens goed te bestuderen en het nou toch echt wel eens tijd wordt, ben ik er vanmiddag maar eens voor gaan zitten. Op zich ben ik geen digibeet, maar met een trage PC die er zonder aanleiding ineens mee stopt (dit is dus poging 2) en een alles-in-één-machine is het wel even puzzelen. Maar het is gelukt, ik heb denk ik een paar leuke foto's van Frutsel kunnen scannen. Nu stap 2, ze op de website zien te krijgen. Maar ook dat zal me lukken.

Op 2 juli, ik was toen 9 weken zwanger, is de eerste termijnecho gemaakt. De foto's die we daarvan hebben, zijn vrij onduidelijk en klein (het vruchtje is dan nog geen 3 cm), dat ik die foto's maar even laat voor wat ze zijn. Om er zeker van te zijn dat ze geen reken- of meetfoutje hadden gemaakt, heb ik bij 12 weken, op 20 juli, nog een keer een echo gehad. Ik heb in het vorige stuk al vermeld dat mijn cyclus niet helemaal regelmatig is en dat is voor het verdere traject natuurlijk wel relevant, dus dan liever een controle extra dan gokken. Op onderstaande foto is Frutsel inmiddels 8 cm groot.

Wij denken inmiddels redelijk geoefende ogen te hebben, maar wellicht zien jullie er helemaal niets in. Frutsel kijkt omhoog met het hoofdje aan de rechterkant van de foto. De ovaal aan de linkerkant van de foto zijn de borst en de rug. En voor de echt geoefende kijkers....heel erg vaag is er iets te zien van de benen.

Op 8 september de zogenaamde 20-weken-echo. Wij waren in verband met de vakantie aan de vroege kant, namelijk met 19 weken en 2 dagen, maar zo'n echo kant gemaakt worden tussen de 18 en 22 weken. Na 22 weken is onder andere het schedeltje al te dik om nog goed door te kunnen kijken, vandaar deze termijn.

Frutsel ligt hier weer met het hoofdje aan de rechterkant van de foto, gezicht naar boven gericht. Het mondje duwt, net als het vuistje dat een geoefend oog eventueel kan onderscheiden, in mijn placenta. De ruggengraat is ook vrij goed te zien, op zo'n een derde van de linkerkant van de foto gezien. Frutsel groeit goed, en met 19 weken heeft hij/zij/het een lengte van 14 cm.

Zoals in het stuk van 18 september al verteld, mocht ik vrijdag 11 september nog een keer op de bank voor een echo. We hebben toen echt heel veel foto's meegekregen, als een soort van "dankjewel" voor het feit dat ik mee wilde werken als proefpersoon. Lang niet alle foto's zijn even duidelijk, zeker niet als je er een scan van maakt, dus ik hou het bij eentje. In die drie dagen heeft Frutsel niet echt de kans gehad om hard te groeien, dus de lengte was nog steeds 14 cm.

Dit keer ligt Frutsel met het hoofd aan de linkerkant. De ruggengraat is erg goed te zien, loopt in een mooie boog. Voor de duidelijkheid, Frutsel kijkt nu "naar beneden".

Natuurlijk zijn jullie van harte welkom om de originele foto's een keer te komen bekijken, dan wordt het misschien allemaal wat duidelijker.

Om dit bericht af te ronden, nog even een foto van grote broer die kleine broer of zus een kus geeft...

...en eentje van mams met 20-weken-zwanger-buik voor de bolderkar...

Zo, jullie kunnen weer even vooruit. Als het weer gelukt is enkele foto's van de pretecho te scannen, zal ik die ook weer op de site plaatsen.

Fijne dag verder en tot de volgende keer!!

Liefs, Marcel, Casper, Frutsel en Irene

Een nieuwe start….nou ja, een soort van….

Een tijdje geleden heb ik Casper zijn website min of meer “afgesloten” met een laatste bericht. Degenen die het bericht gelezen hebben weten waarom. Er wordt een nieuwe spruit verwacht in huize Galjee-Stork en twee websites bijhouden wordt een beetje teveel van het goede. Daarom nu een nieuwe start met deze website. Mochten er hele bijzondere dingen over Casper te vermelden zijn, laten we dat natuurlijk ook weten, dat lijkt me niet meer dan logisch.
We zijn met deze zwangerschap alweer een tijdje onderweg. We hebben dinsdag 8 september de 20-weken-echo gehad en voor zover de verloskundige nu kon zien is alles met Frutsel dik in orde. Er kan nooit 100% garantie gegeven worden, maar hele ernstige afwijkingen heeft ze niet kunnen vinden en dat is natuurlijk wel een hele geruststelling. Aangezien mijn cyclus niet helemaal netjes was, hadden we voor deze echo ook al twee echo’s gehad om de exacte termijn vast te stellen. Dat is relevant in verband met de eventuele onderzoeken die je kunt laten doen op zo’n kleine. Wij hebben ervoor gekozen om alleen de 20-weken-echo te doen, waar ze het kindje echt van boven naar beneden doorlichten op afwijkingen. De dag na de 20-weken-echo werd ik gebeld door een andere verloskundige van de praktijk. Of ik niet als proefpersoon wilde fungeren. Zij volgt een opleiding voor de 20-weken-echo’s en zocht mensen die haar de mogelijkheid geven de echo te herhalen, zodat zij voor zichzelf kan testen of ze alle kennis paraat heeft. Kleine extra uitdaging voor haar was een softmarker die de verloskundige bij mij had aangetroffen op een hartspier van de kleine. Niets zorgwekkends, maar wel iets dat ze moeten constateren. Vrijdag dus nog een keer naar de verloskundige, dit keer samen met Bianca. Marcel heeft in de tussentijd op Rogier en Casper gepast, want die konden we natuurlijk niet onbewaakt achterlaten. Heel bijzonder om nog een keer binnen te mogen spieken en dit te delen met je schoonzusje. En we hebben goed voor Bianca verborgen kunnen houden wat het geslacht van Frutsel is (het was ook niet te zien, want de navelstreng lag in de weg), want dat willen we nog even voor onszelf houden (tot na de bevalling zeg maar ;-)).
Dat was de derde keer die week dat we bij de verloskundige waren, want donderdag hadden we nog een reguliere controle waarbij we Casper dit keer mee hebben genomen. Meestal maak ik die controle-afspraken als hij naar het kinderdagverblijf is, maar omdat Marcel nu ook mee kon, dachten we dat het wel leuk was om Casper een keer mee te nemen. Die vond het wel spannend allemaal, helemaal toen de doptone op mijn buik werd gezet en het hartje van Frutsel te horen was. Casper begint nu ook echt te beseffen dat hij grote broer wordt en vindt dit eigenlijk wel heel erg stoer. We hebben hem ook beloofd om nog een keer een afspraak te maken waarbij hij meekan.
Toevallig kwam buurvrouw Iris ‘s avonds nog langs met een cadeautje voor Casper; het boekje “Bobbi wordt grote broer”. Over een beertje dat een klein broertje of zusje krijgt. Natuurlijk hebben we dat vrijdag meteen aan hem voorgelezen en het is grappig dat hij dingen echt herkende, zoals de doptone. En hij zegt ook meteen dat hij goed voor zijn kleine broertje of zusje gaat zorgen. Wij zijn heel benieuwd, maar we hebben er alle vertrouwen in dat dat goed gaat komen. Als je ziet hoe lief hij voor Rogier is en hoe goed hij voor hem zorgt….dat komt vast helemaal goed!!!
Vrijdag 11 september zijn we met Casper voor twee weken naar Zeeland vertrokken. Heerlijk genieten van een vakantiepark waar ze meer dan genoeg faciliteiten hebben, zowel voor Casper als voor ons. Zwemmen vindt hij helemaal leuk en hij durft ontzettend veel in het zwembad. Ik merk dat ik daar nog niet altijd op bedacht ben, maar hij springt zonder nadenken van de kant in het diepe bad. Weliswaar met zwembandjes om, maar toch, ik vind het erg stoer. Nou zijn Marcel en ik ook wel waterratten, dus hij heeft het wellicht niet van vreemden, maar toch. Ik was erg onder de indruk. Zaterdag zijn we gaan knutselen in het Bollo-huis. Jammergenoeg was Casper nog net te klein voor wat ze bedacht hadden, namelijk het tekenen van een frisbee. Op zich kan hij best kliederen met kleurtjes, maar om er echt iets van te maken…daar is hij gewoon nog niet aan toe. Daarbij is zijn spanningsboog ook net groot genoeg om 5 minuten hetzelfde te doen, maar dat kan ik ook wel begrijpen. Gelukkig hadden ze ook een heleboel speelgoed waar hij mee mocht spelen en waren ze maar met twee kindjes, dus was dat allemaal geen probleem.
De ballenbak vindt hij echt geweldig!!! Helemaal als Marcel meegaat kan hij zijn lol niet op. Mams blijft met haar al behoorlijk aanwezige buik maar een beetje buiten schot. Het geeft mij meteen de gelegenheid een stukje voor de site te typen, want dat schiet er anders de komende weken ook zeker weten bij in. We hebben geen internet in het huisje en hier werkt de KPN Hotspot nog niet helemaal zoals ik het wil, maar het gaat ons vast lukken dit epistel een dezer dagen op de site te plaatsen.
We hebben nog geen hele concrete invulling van de komende anderhalve week, maar dat is natuurlijk ook de charme van vakantie hebben. Het wordt vrijdag als het goed is mooi weer en waarschijnlijk wagen we ons dan aan een wandeling naar Brouwershaven, een plaatsje hier zo’n drie kilometer vandaan. Het plan is om een bolderkar van het park te huren waar Casper in kan zitten. Hoeft hij dat eind niet te lopen, maar heeft hij wel wat meer bewegingsvrijheid dan in zijn buggy.
Volgende week maandag gaan we naar Ben, Irene en Marijn. Zij gaan komende donderdag verhuizen naar Zierikzee en het leek ons een mooie gelegenheid om ze te bezoeken. Zierikzee ligt tenslotte maar 15 kilometer af van Den Osse, het plaatsje waar wij nu zitten.
Verder zijn we nog van plan om met de stoomtrein van Goes naar Borsele te rijden, dat wordt waarschijnlijk zondag. En een klompenmakerij ligt nog in de planning. Kunnen we wellicht een paar klompen voor Casper op de kop slaan.
Zo zie je maar weer, toch weer een heel verhaal over Casper, de vakantie en de toekomstige plannen. De volgende keer weer meer nieuws over Frutsel!!!

Liefs, Marcel & Irene, Casper & Frutsel

Het laatste bericht…

Na een jaar of drie is het dan echt zover….er gaat een einde komen aan de website van Casper. Zoals in eerdere berichten al vermeld, kun je niet iedere stap van de kleine man blijven beschrijven. Daarbij gaat zijn ontwikkeling nog wel vooruit, maar toch anders en minder heftig dan in het begin. Het lijkt me niet echt boeiend om dat allemaal te lezen.

De afgelopen 3 maanden is er natuurlijk weer het nodige gebeurd. Casper heeft onder andere verschillende logeerpartijtjes achter de rug.

Hij is, zoals in het vorige bericht al aangekondigd, een weekend bij opa Ruud en Geraldine geweest, terwijl Marcel en ik in Duitsland aan het golfen waren….Het was prachtig weer, dus Casper is lekker veel buiten geweest. Naar de speeltuin, fietsen met opa Ruud en in de zandbak spelen. Hij heeft genoten en opa en Geraldine met hem.

Op 8 augustus heeft over-oma haar 89e verjaardag gevierd en daar zijn we natuurlijk deelgenoot van geweest. Casper heeft heerlijk met al zijn achterneefjes- en nichtjes gespeeld. Op de glijbaan, op de trampoline, hij was niet moe te krijgen. En hij weigerde in het grote bed van tante Ammy te slapen, dus waar hij de energie vandaan heeft gehaald weet ik nu nog niet, maar hij had blijkbaar nog wat reserve. Helemaal Kelly en Rens hebben heel erg goed op Casper gepast, echt geweldig om te zien hoe de oudere kindjes dan toch uit zichzelf op de jongeren passen. Er is geen onvertogen woord gevallen en ze hebben het allemaal erg leuk gehad. Rens bleef Casper bij het weggaan kusjes geven, zo lief om te zien.

Sinds begin augustus begint Casper het “plassen op de grote WC” leuk te vinden. Nou hebben we er ook een sticker-actie aan gekoppeld, maar toch, hij gaat het steeds beter aangeven als hij moet plassen. En hij doet zelfs regelmatig een “drukkeltje” op de WC. Er is een weekend geweest dat hij echt grossierde in stickertjes; 6 op een dag was niets. Echt heel leuk om deze ontwikkeling te zien. Het zal nog wel even duren voordat hij helemaal zindelijk is, maar de eerste stap is gezet. We sleuren nu dus overal de WC-verkleiner mee naar toe, maar dat doen we natuurlijk graag als we daarmee de overgang naar het zindelijk worden kunnen stimuleren.

Vorige week is Casper een paar dagen bij opa Jos en Jutta geweest. Jutta is niet zo heel vaak in Nederland, dus hadden we een tijd geleden dit weekend al gepland. Marcel en ik hebben daar onze plannen omheen verzonnen, maar we hebben ons alledrie, afzonderlijk van elkaar, weer erg goed vermaakt. En het was mooi te combineren met het verlate verjaardag vieren van opa Jos. Die was op vakantie op zijn verjaardag zelf, dus hebben we dat in klein gezelschap alsnog gevierd.

Afgelopen weekend heeft hij een nachtje bij tante Bianca en ome Arcel geslapen. Helaas was hij niet helemaal topfit. Hij gedroeg zich wat minder uitbundig dan normaal. Toch vond tante Bianca hem nog steeds erg lief en hebben ze het erg gezellig gehad met zijn viertjes. Casper is ook gek op zijn neefje Rogier. Als Rogier in de box ligt gaat Casper bij hem spelen, geeft Rogier zijn knuffels en kletst lekker tegen hem. Zaterdagochtend zijn ze eerst lopend naar het dorp gegaan en als het allemaal niet vlot genoeg ging verhuisde Casper van de stoep naar ome Arcel zijn nek. En geloof me, het kan af en toe behoorlijk langszaam gaan, omdat Casper echt ieder plantje, beestje en pluisje ziet dat hij op straat tegenkomt…..Ergens natuurlijk erg leuk, want dat sort dingen zie je als volwassene al niet meer als je buiten bent, maar het schiet niet altijd op. ‘s Middags zijn ze samen met de buurtjes naar het Hans en Grietjebos gegaan en daar hebben ze lekker pannenkoeken gegeten. Wat een gezelligheid. ‘s Avonds hebben we Casper weer opgehaald en zondag ben ik lekker met hem thuisgebleven zodat hij weer helemaal de oude kon worden. Hij bleek toch wat koorts te hebben, dus leek het me wel zo verstandig om even een dagje rust te nemen.

Komend weekend komt ome Simon een paar nachtjes logeren, dus dat zal Casper ook wel erg gezellig vinden. En of dat nog niet genoeg is, komt Rogier zaterdag een dagje bij ons spelen. Ome Arcel en tante Bianca gaan een dagje zeilen en ze hebben ons gevraagd op te passen. En natuurlijk willen we dat doen. Graag zelfs.

De komende maanden gaat er voor Casper ook het een en ander veranderen….Vanaf 1 september gaat hij nog maar een dag in de week naar Dribbel. Dit in verband met de peuterspeelzaal, waar hij vanaf 1 oktober 2 ochtenden per week heengaat. Zal best wel even spannend zijn, weer zo’n nieuwe omgeving. Gelukkig gaat buurmeisje Jonna op dezelfde ochtenden naar Dikkertje Dap, dus is er in ieder geval een bekende. We zullen wel zien hoe het gaat.

En dan nog een grote verandering…Casper gaat binnenkort zijn nieuwe kamer op zolder betrekken. Daar krijgt hij een stoere kamer waar ook zijn stoere nieuwe bed zal komen te staan. Dat heeft hij al wel even, maar straks is alles groot en nieuw en stoer. Zijn huidige kamer zal namelijk (naar verwachting) in januari 2010 door een nieuw lid van de familie gebruikt gaan worden. Casper vindt het allemaal ontzettend spannend en leuk. Hij heeft het veel over de baby in mama’s buik en hij komt regelmatig een kusje op mijn buik geven. Zo lief!!! En als we zien hoe lief hij nu al voor Rogier is, gaat hij vast ook ontzettend lief zijn voor zijn nieuwe broertje of zusje. Als we Casper vragen of hij een broertje of zusje wil, zegt hij dat hij graag een broertje en een baby wil…..voor de baby kunnen we zorgen, de rest zullen we af moeten wachten.
Wellicht lukt het nog om de kamer voor onze vakantie in september af te krijgen, anders gaat hij eind september zijn nieuwe domein betrekken. Maar we willen natuurlijk wel dat het echt een mooie kamer wordt, helemaal speciaal voor hem, zonder dat er nog troepjes van ons te vinden zijn.

Zoals de titel al aangaf is dit het laatste bericht in de Casper-cyclus. Ik ga proberen weer regelmatig berichten te plaatsen op een nieuwe site voor de nieuwe spruit. En na de berichten van deze site hopen we dat Casper een mooie beschrijving heeft van zijn eerste levensjaren.

Tot de volgende keer op de site van Frutsel!!!!
Liefs, Marcel, Irene & grote broer Casper

 

 

and the story continues...

Lieve mensen,

Tot mijn grote spijt is het alweer bijna 3 maanden geleden dat ik me heb gemeld op de site....het voornemen was twee maanden, maar de tijd glipt echt tussen mijn vingers door. En dat terwijl ik geen verplichtingen naar een werkgever heb. Maar zoals eerder gezegd; voor een stuk tekst voor deze site moet ik echt gaan zitten en dat schiet er gewoon erg vaak bij in.

Met Casper gaat het erg goed. Het is een echte peuter met alle bijbehorende leuke en minder leuke zaken. Hij is stronteigenwijs (dat is de ene keer leuker dan de andere keer), gaat steeds meer en duidelijker praten, kan lekker spelen, zowel alleen als met andere kindjes en kan heel goed lachen en stoeien. Helemaal leuk natuurlijk allemaal, maar als hij een driftbui heeft is het ook wel eens lastig. Die heeft hij gelukkig zelden, maar toch, ze komen voor. Het hoort er ook gewoon bij en we weten dat het een fase is, maar het is niet altijd even makkelijk. Hij kan zich dan zo overgeven aan zo'n bui, dat je gewoon niet weet wat je moet doen.
Gelukkig is hij vaak (meestal) erg vrolijk, kan hij lekker keten en lachen en is hij vaak gewoon ontzettend lief.

Natuurlijk hebben we in huize Galjee-Stork ook wel weer van alles meegemaakt. We zijn de vorige keer geeindigd bij zijn 2e verjaardag en het overgaan naar de volgende groep.
Casper doet het erg goed op de nieuwe groep. Hij heeft echt zijn plaatsje gevonden in de groep, de leidsters zijn over het algemeen gek met hem en hij leert ook van zich afbijten wanneer nodig. En met allemaal van die peuterpubers bij elkaar is dat best wel eens nodig. En met het mooie weer van de afgelopen tijd zijn ze erg veel buiten. Lekker spelen in de zandbak en met de fiets crossen over de speelplaats. Hij heeft het er nog steeds erg goed naar zijn zin en dat is natuurlijk erg fijn.

Natuurlijk zijn we ook regelmatig bij familie en vrienden te vinden. Een dagje naar opa Jos, opa Ruud en Geraldine, tante Bianca en Rogier (ome Arcel moet meestal werken), ome Wim en tante Addy en ome Jack. Casper vindt het allemaal even gezellig en doet het ook erg goed die dagen. Het scheelt dat hij wel heel erg makkelijk is, dan geeft ons wat meer flexibiliteit op dat soort dagen.

In de week van 25 april zijn wij een weekje naar Tarragona geweest, een mooi stadje zo'n 80 km van Barcelona vandaan. We hebben veel mooie dingen gezien, alleen was het huisje niet al te denderend. Nou kunnen we daar rouwig om zijn, maar het was niet anders en we hebben er het beste van gemaakt. Een gevolg van de minder geslaagde vakantie is dat wij, Marcel en ik, het eerste weekend van juni een weekendje samen gaan golfen en Casper lekker gaat logeren bij opa Ruud en Geraldine. 

De komende weekenden gaan we ook weer redelijk wat de hort op en komen er ook regelmatig mensen bij ons op bezoek. Komend weekend komt Alie weer met Casper spelen. Ze keek er al helemaal naar uit; met de trein spelen, blokken bouwen, boekjes lezen....Alie en Casper zullen zich niet vervelen. En Gerard moet zich maar met ons vermaken, maar dat zal wel lukken. Volgende week gaan we ook nog een dagje naar overoma en tante Ammy en dan is het al weer tijd voor het logeerpartijtje bij opa Ruud en Geraldine.

Nog een paar leuke foto's om het verhaal compleet te maken. Ons manneke is zo'n mooi model en hij kan af en toe zo'n guitig bekkie trekken op de foto. Maar ik ben niet objectief, oordeel zelf maar zou ik zeggen.

Tot de volgende keer maar weer!!
Lieve groetjes, Marcel, Casper & Irene

De lente komt eraan (al is daar vandaag niet veel van te merken)!!

Het vorige bericht stamt alweer van bijna twee maanden geleden, dus tijd voor een update. Casper blijft zich natuurlijk ontwikkelingen, maar het gaat niet meer zo gruwelijk hard als in het begin. En om nou iedere stap van hem op te schrijven, gaat een beetje ver.

Casper is inmiddels twee geworden en dat hebben we natuurlijk uitgebreid gevierd. Hij is in ieder geval goed verwend. Hij heeft onder andere een brandweerkazerne van lego gekregen. Dat ding heeft een noodglijbaan aan de zijkant van het “gebouw”. Dan zit hij de rest van de brandweerkazerne heel geconcentreerd af te breken om zo ieder blokje via de glijbaan op de grond te laten belanden. Vindt hij helemaal prachtig!!! En als de blokjes van de kazerne op zijn, gaat hij gewoon met de blokjes van de andere dingen verder. Heerlijk om naar te kijken. Hij gaat sowieso steeds meer zelf spelen. Dan zit hij lekker te zingen en is ondertussen in een boekje aan het bladeren of een puzzle aan het maken.

Bij Dribbel is Casper naar een nieuwe groep gegaan, de groep voor de dreumesen. Daar gaat ieder kindje heen dat twee wordt. Een iets strakkere dagindeling, wat meer knutselen en tekenen en lekker samen zingen. Gelukkig komt de muziekjuf ook nog naar deze groep. Dat vindt Casper toch altijd wel heel leuk. Hij heeft niet hoeven wennen, dus dat was wel fijn. En daarbij zaten er al vriendjes en vriendinnetjes bij die groep, dus dat maakte het wat makkelijker.

En wat ik natuurlijk niet moet vergeten te vermelden, is dat Casper eind januari voor het eerst op zijn potje heeft geplast. Casper is alleen een ontzettende draaikont en blijft  nooit stil zitten, ook niet op zijn potje. Maar….op een gegeven moment had hij het helemaal door en plaste hij een grote plas op zijn eigen potje. We hebben ook een WC-bril-verkleiner gekocht, zodat hij ook op de grote-mensen-WC kan oefenen als hij wil. En meneer wisselt het een beetje af…..
Vanmorgen sprintte Casper ineens naar de studeerkamer (die grenst bij ons aan de woonkamer voor degenen die dit niet weten) en toen bleef het stil. Dan weet ik genoeg, dan is hij aan het poepen. Zo ook vanmorgen. Ik heb hem dus snel mee naar zijn potje genomen (niet de grote pot mama, eigen potje) en daar heeft hij toen voor het eerst een poepie gedaan. Hij zat zo trots te kijken!!! En wat kun je dan als moeder ook trots zijn zeg. We hebben meteen papa gebeld om het te vertellen.  Die vond het ook helemaal geweldig.

Wat ik wel lekker vind is dat de lente er nu aankomt. Dat betekent dat ik nog meer met Casper naar buiten kan. We gingen al wel zoveel mogelijk naar buiten, maar om ons nou nat te laten regenen….neeeh. We hebben een abonnement op de dierentuin genomen, dus met een beetje mazzel zijn we daar lekker vaak te vinden. Hopelijk volgende week al weer. Als het lekker weer is, gaan we samen met Sebastiaan, Liselore en Saskia naar de dierentuin. Gezellig met drie koters op stap!!! Zal me een lol geven.

Zoals jullie wellicht in de media hebben gelezen gaat Vattenfall Nuon overnemen, en aangezien Marcel erg betrokken is bij dat traject, is Duitsland nu helemaal van de baan. Marcel heeft vanmorgen ook gesprekken gevoerd met zijn superieuren om dat te vertellen. Alom begrip, nu nog zoeken naar een goede oplossing voor iedereen.
En ik heb een paar weken geleden besloten om gewoon lekker thuis te blijven voorlopig. Even geen werk, gewoon genieten van mijn mannen en de boel thuis op orde hebben. En helemaal met die drukke weken die Marcel nu achter de rug heeft, vind ik het heerlijk. Wellicht ben ik het over een paar maanden weer zat, maar voorlopig bevalt het me prima.

Zo, dat was het wel weer denk ik. Reacties altijd welkom en jullie zien vanzelf weer een nieuw stuk verschijnen….over een maand of twee ;-).

Lieve groetjes, Marcel, Casper & Irene

Het normale leven kan weer beginnen….

We hebben de feestdagen weer achter de rug. Ze waren erg gezellig, we hebben veel gedaan en Casper heeft zich voorbeeldig gedragen.

Het begon natuurlijk allemaal met Sinterklaas. Casper mocht op verschillende plaatsen zijn schoen zetten. Thuis op de dag dat Sinterklaas in Amersfoort aangekomen is (17 november), bij Dribbel en bij de Albert Heijn. En man, wat is hij verwend. Van Sinterklaas kreeg hij thuis in zijn schoen een houten treintje. Sinterklaas had natuurlijk ook de bijbehorende treinbaan in petto, maar die paste niet in zijn schoentje maat 23. Bij Dribbel heeft hij een mandarijntje en strooigoed gekregen. Helaas heeft hij daar niet het Sinterklaasfeest meegemaakt, omdat dat daar op donderdag werd gevierd en Casper tegenwoordig niet meer op donderdag naar Dribbel gaat.

Bij de Albert Heijn kreeg hij een mandarijntje, strooigoed en een zakje met allerlei snoepelarij en een boekje met verhaaltjes over Sinterklaas. Op Sinterklaasdag zelf heeft hij natuurlijk thuis cadeautjes uit mogen pakken die Sinterklaas gebracht had. Een mooie houten treinbaan (ja ja, daar was 'ie) en een stoer knutselschort van Cars.

Na het Sinterklaasfeest was het even rustig, maar bij Dribbel waren ze al gauw weer in kerstsferen. En dat houdt daar in dat alles mooi versierd wordt en er veel geknutseld wordt in kerst-thema. Op 13 december hebben wij een boom in huis gehaald en een mooi glitterhobbelpaard gekocht om namens Casper in de boom te hangen. In huize Galjee was dat een traditie; ieder jaar mochten Marcel en Bianca iets uitzoeken om in de boom te hangen en wij willen dat idee overnemen. Casper heeft een beetje hulp gehad met uitzoeken, maar was natuurlijk helemaal trots op zijn hobbelpaard in de boom. En de vallende ster die hij bij Dribbel heeft gemaakt, heeft ook in de boom gehangen.

Het eerste kerstmaal hadden we al op 20 december bij opa Jos en Jutta. Normaalgesproken moet Jutta werken met Kerst en het weekend ervoor was zij wel vrij, vandaar. Opa en Jutta hadden heerlijke tapas gemaakt en Casper heeft ervan gesmuld. Op 21 december zijn we nog een dagje naar het noorden gegaan, gezellig een dagje naar Ammy. Ammy heeft heel erg veel auto’s, vrachtauto’s en dieren, dus Casper heeft zich geen moment verveeld. Ook nog even bij overoma langsgeweest, die woont er tenslotte naast (voor degenen die dat niet weten).  En toen we ‘s avonds naar huis gingen, mocht Casper nog een tractor uitzoeken van tante Ammy om mee naar huis te nemen. Bofkont!

Kerstavond zijn we naar Amsterdam gegaan, naar ome Wim. Hij had min of meer speciaal voor Casper een kerstboom in huis gehaald en of dat nog niet genoeg was, lagen er ook allemaal cadeautjes onder de boom. De meeste ervan waren voor Casper!! Wat een geluksvogel is het toch. Casper mocht alle cadeautjes onder de boom vandaan halen en ze dan geven voor wie het bestemd was. Hij bleef lopen, maar vond het geweldig. En natuurlijk mocht hij helpen uitpakken.

Eerste kerstdag zijn we naar ome Arcel en tante Bianca gegaan. Ook daar waren cadeautjes in overvloed. En tante Bianca had een boekje speciaal voor Casper gemaakt. Echt helemaal geweldig!!! Lekker gegeten en daarna ging Casper naar bed. De groten hebben zich vermaakt met een spelletje Triviant. Al met al een hele geslaagde dag.

En toen kwam oud en nieuw…eerst op oudjaarsdag oliebollen gehaald bij Dribbel. Zij verkochten deze en van de opbrengst kopen ze iets bijzonders voor de kinderen, bijvoorbeeld een speelmatras voor de algemene ruimte of extra speelgoed voor buiten. Daar willen we natuurlijk graag aan meewerken. En toen bleek dat ome Arcel en tante Bianca ‘s avonds zouden komen, hebben we er nog maar een paar extra gekocht. En dat was maar goed ook. We hebben er in ieder geval heerlijk van gegeten, ook Casper.

Arcel stak speciaal voor Casper vroeg op de avond al wat vuurwerk af; een potje en twee vuurpijlen. Casper vond het helemaal geweldig. Het was, zoals Bianca al schreef in een reactie op het vorige stuk, iedere keer DIKKE BOEM!!! En de dagen erna vroeg Casper iedere keer wanneer ome Arcel weer dikke boem zou komen doen. En maak dan zo’n manneke maar eens wijs dat hij daar nog een jaar op moet wachten. Iedere keer als hij vuurwerk hoorde de eerste dagen van januari, holde hij naar het raam en riep; “dikke boem kijken”.

De dagen na oud en nieuw hebben we gewoon lekker met zijn drietjes doorgebracht. Casper genoot zichtbaar van het feit dat Marcel al die tijd thuis was (door omstandigheden was hij drie en een halve week niet in het buitenland geweest, in ieder geval niet voor een overnachting). Maandag begon het normale leven weer en ging Casper weer gewoon naar Dribbel (alhoewel hij tussen de feestdagen door ook nog wel een paar dagen was geweest, puur om hem dat beetje ritme te geven). Het is maar goed dat Casper het zo uitgebuit heeft dat Marcel thuis was, want Marcel moet deze week ook meteen weer een paar dagen naar het buitenland. Hij is gelukkig maar één nachtje weg.

Zo, jullie zijn weer op de hoogte. Het was weer hoog tijd, maar ik hoop dat ik het wachten een beetje beloond heb met dit relaas.

Lieve groetjes, Marcel, Casper & Ireen

Alweer 2 weken terug uit Texel

Zoals in het vorige stuk geschreven zijn wij van 31 oktober tot en met 7 november naar Texel geweest. Er was nog even sprake van dat we de zaterdag pas konden vertrekken (in verband met Marcel zijn werk), maar uiteindelijk zijn we gewoon vrijdag op weg naar Texel gegaan. De bootocht was natuurlijk al een heel mooi begin. Casper heeft zijn ogen uitgekeken. Jammer dat het maar relatief kort duurt, maar dat is niet anders. We hebben ontzettend geboft met het weer!!! Het heeft een avondje een beetje gemiezerd, maar dat mocht amper een naam hebben. We hebben de hele week vooral genoten van het feit dat we met zijn drietjes waren. Aan Casper kon je ook goed merken dat hij het leuk vond om zowel papa als mama om zich heen te hebben. Hij heeft er in ieder geval goed veel gebruik van gemaakt, en terecht!!

Op maandag was het zulk mooi weer dat we van de gelegenheid gebruik wilden maken om de vuurtoren in De Cocksdorp te bekijken. Op weg naar de noordpunt van het eiland werd de mist echter steeds erger en toen wij uiteindelijk bij de toren waren, was de top niet eens te zien, zo mistig was het!!! Daarna dus maar een rondje eiland gedaan, Casper was inmiddels in slaap gevallen.
‘s Middags zijn we met zijn drietjes naar het strand gegaan zijn om uit te waaien. Casper heeft echter een regenlaarsjes-fobie, dus het was nogal een klus om die laarsjes aan te krijgen. Toen hij ze uiteindelijk aan had en met zijn voeten door de plassen mocht stampen, was hij heel even vergeten dat hij die groene dingen aan zijn voeten maar niets vindt. Hij heeft ze na die tijd ook niet meer aan gehad.

We zijn natuurlijk ook naar Ecomare geweest. Eerst de expositie bekeken. Voor Casper erg leuk omdat hij overal op knopjes mocht drukken en er dan geluidjes te horen waren. Om 11.00 uur zouden de zeehonden gevoerd worden, dus daar hadden we onze “planning” een beetje op aangepast. Voor Casper moet het toch ook allemaal niet te lang duren. Na het voeren van de zeehondjes nog even wat gedronken en weer terug naar ons luxe onderkomen.
Verder hebben we die week veel gewandeld en uitgewaaid. En Marcel en ik hebben genoten van het feit dat er een sauna en een stoombad in het huisje waren. Al met een al heerlijke week.

Inmiddels is het ook 1 november geweest en is Casper alleen nog op maandag en donderdag bij Dribbel te vinden. Erg gezellig hoor, zo’n dagje extra met de kleine man. Over het algemeen hebben we ook best veel mazzel met het weer, dus we gaan regelmatig een stuk lopen of fietsen. Vorige week hebben we de koperen bruiloft van opa Ruud en Geraldine gevierd in het pannenkoekenhuis, maar daar heeft Casper niet echt van kunnen genieten. ‘s Middags na het slapen hebben we zijn temperatuur opgemeten en die was 39.4 graden. Niet helemaal goed dus. Nou kan het vaak heel snel stijgen en zakken bij die kleintjes, dus hebben we hem toch gewoon meegenomen naar ‘t Harde om Arcel hebben heel veel met hem getekend. Hij heeft alleen geen hap pannenkoek op. Zondag en maandag dus maar rustig aan gedaan, want hij was nog lang niet de oude. Daarbij had hij ontzettende last van diarree en daar word je natuurlijk ook niet vrolijk van.
Het is inmiddels vrijdag en Casper is alweer aardig de oude. Je merkt alleen heel goed dat hij Marcel ontzettend mist zo door de week. Nou zijn Marcel zijn weken ook wel heel druk en chaotisch op het moment, maar dat is even niet anders.

Morgen op kraamvisite bij Carlijn, de nieuwste aanwinst van Leonie en Gerwin en zondag opa Ruud zijn 60e verjaardag vieren. En dan volgende week weer gezellig naar Dribbel. En zoals het er nu naar uitziet komen ome Arcel en tante Bianca ook nog een avondje oppassen. Gezellig!!!!!

Dan nog een laatste berichtje; wij zullen niet, zoals in het vorige bericht nog wel stond, per 1 januari naar Duitsland vertrekken. Er gebeuren momenteel weer dusdanig veel dingen in Nederland met Vattenfall, dat het hoofdkantoor Marcel heeft verzocht niet over te gaan op Duits contract, maar voorlopig nog even vertegenwoordiger van Nederland te blijven. Het kan best zijn dat het wat naar voren geschoven wordt, maar dat zal dus ook erg afhangen van de ontwikkelingen in Nederland. Voorlopig blijven we dus gewoon lekker in Hoogland!!

Tot een volgend bericht. Lieve groetjes, Marcel, Casper & Irene.

Uit logeren....en de rest

Dinsdag 23 september was het dan zover; de start van Casper zijn eerste lange logeerpartij bij opa Ruud en Geraldine. Zoals in het vorige bericht gemeld, gingen Marcel en ik met ome Arcel en tante Bianca naar New York. Aangezien we al redelijk vroeg op Schiphol moesten zijn, leek het ons wel zo praktisch om Casper de dag ervoor al naar ’t Harde te brengen. Marcel had nog een event, dus heb ik Casper alleen weggebracht. Nog lekker meegegeten, Casper op bed gelegd (iets wat hij niet kon waarderen, omdat hij heel goed in de gaten had dat er iets stond te gebeuren) en daarna, na een bakje koffie, naar huis gegaan.

Ruud had bijna alle dagen vrij kunnen regelen, dus hadden ze alle tijd om met zijn drietjes dingen te ondernemen. Door het mooie weer konden ze ook lekker veel naar buiten, dus daar hebben ze ook goed geb ruik van gemaakt. Naar het hertenkamp, fietsen, wandelen, naar de speeltuin, noem maar op. Op donderdag hebben we vanuit New York even gebeld om te horen hoe het ging. Alles dik in orde, hij had het prima naar zijn zin. En niet onbelangrijk; opa en Geraldine ook!! Hij vond het wel gek om mijn stem door te telefoon te horen, dat snapte hij niet helemaal, maar hij keek wel heel blij heb ik me laten vertellen.

Casper is tegenwoordig ook helemaal nieuwsgierig naar wat er zoal in de keuken gebeurt. Dus Geraldine heeft hem laten helpen met aardappelen wassen (dat dan wel buiten, want die natte zooi wil je niet binnen hebben) en hij heeft mooi mee zitten kijken wanneer Geraldine in de keuken het eten aan het klaarmaken was. Nou thuis dus ook maar even wat verzinnen, zodat hij mee kan kijken als ik bezig ben.

Maandag 29 september zijn wij rond het middaguur weer in Nederland geland. Ruud en Geraldine hadden Casper vroeg op bed gelegd, zodat ze mooi vroeg onze kant op konden komen. Dat was erg lief, want we hadden onze man toch wel heel erg gemist, 6 dagen en nachten is best lang!!! Natuurlijk ook een cadeautje voor hem meegenomen uit Amerika; een pet en een shirt van de New York Yankees. Staan hem beide erg stoer.

Op 4 oktober ben ik met tante Ammy, Bianca en Geraldine naar de Sound of Music in het Eftelingtheater geweest, dus Marcel vond dat een mooie gelegenheid om met Casper naar ome Wim in Amsterdam te gaan. Eerst heerlijk door de stad gewandeld, daarna wat gedronken bij Danzig en vervolgens een hapje eten bij Paars. Casper heeft het ontzettend naar zijn zin gehad. Bleef lief aan tafel zitten. Toen het eten op was, ging Casper aan de andere gasten in het restaurant vertellen dat Marcel toch echt wel zijn vader was. Iedereen vond het prachtig!!! En toen ze weggingen, wilde Casper iedereen wel even een handje geven. Ik was er niet bij, maar ik kan me helemaal voorstellen hoe dat gegaan is. We boffen maar met ons manneke.

Afgelopen zaterdag hebben we mijn 31^e verjaardag gevierd met een klein clubje. Casper kreeg weer aandacht te over en heeft zich mede daarom prima vermaakt. En wat is hij toch weer verwend, want ik was jarig, maar Casper had ook niet te klagen over cadeautjes. En iedereen lijkt te weten dat hij gek is op boeken. Vooral boeken met auto’s erop of erin. Hij is er gek op, wij worden er gek van. Zoals al in het vorige stuk gezegd, gaat hij steeds meer zinnetjes maken. Een veel gehoord zinnetje is; mama/papa zitten lezen, auto kijken. Nou vinden wij het helemaal niet erg dat hij graag boeken leest, eigenlijk vinden we dat alleen maar heel erg leuk!!! En het kan absoluut geen kwaad natuurlijk.

Aangezien ik 18 september gestopt ben met werken, hebben we besloten dat Casper vanaf 1 november nog maar twee dagen in de week naar Dribbel gaat. Dan kan hij vast langzaam afkicken van Dribbel en wennen aan het feit dat hij de eerste maanden in Duitsland de hele week samen met mij zal zijn. Maar dat gaat helemaal goedkomen. Als het weer het toelaat lekker veel naar buiten om te wandelen of te fietsen.

Zoals het er nu naar uitziet vertrekken we 1 januari 2009 naar Hamburg, dus heb ik samen met Marcel besloten om maar even heerlijk te genieten van het feit dat ik even niet hoef te werken en dan kan ik ook de nodige voorbereidingen treffen voor ons vertrek. Ik overzie het nu nog niet allemaal, maar er moet genoeg gebeuren. Alleen al het opzeggen van abonnementen, geadresseerde post van winkelketens stop laten zetten, verzekeringen opzeggen, noem het maar op.

Eind oktober gaan we een weekje op vakantie naar Texel. We hebben een bungalow geboekt voor ons drietjes met alles erop en eraan. Met Marcel zijn werk is het momenteel erg lastig om veel langer te gaan en daarbij hoefde Marcel niet per sé te vliegen, aangezien hij dat al vaak genoeg doet.  We zullen het ongetwijfeld erg goed naar onze zin hebben. Hopelijk zit het weer ons een beetje mee en kunnen we lekker gaan fietsen en over het strand gaan struinen. En natuurlijk gaan we even bij de zeehondjes in Ecomare kijken. Ook altijd leuk.

Dit was het weer even voor nu. Commentaar en reacties natuurlijk altijd welkom!!

Veel liefs, Marcel,  Casper en Irene

Herfst

Het regent pijpenstelen…..maar gelukkig heeft Casper er nu nog geen last van, die ligt lekker te slapen.

De afgelopen weken/maanden waren erg druk in huize Galjee/Stork. Marcel veel naar het buitenland, Irene druk met de afwikkelingen bij Parcom (komende week is mijn laatste week!!!!) en Casper is gewoon lekker druk met zijn ding.

Het zou teveel worden om alles op te gaan schrijven, maar na zoveel tijd dacht ik dat “men” het wel leuk zou vinden om weer eens een nieuw bericht te lezen.

Eind augustus ben ik weer met Casper naar het consultatiebureau geweest en Christine, de wijkverpleegkundige, was helemaal tevreden over onze man. Ze vroeg of Casper 3 blokjes op elkaar kon zetten, niet wetende dat hij thuis gerust torens van 8 blokken hoog maakt. Geen probleem dus. Vervolgens de vraag naar zijn spraak- en taalontwikkeling. Toevallig hadden wij net opgeschreven welke woorden Casper allemaal kon zeggen, dus dat kwam mooi uit. Het is wel handig als je al wat ervaring hebt in de Casper-taal, maar het worden steeds meer woordjes en hij gaat ook steeds beter articuleren. Afgelopen week begon hij met het maken van korte zinnetjes. Enkele voorbeeldjes; mama mee bad, papa bij. Bij Dribbel zijn ze aan het oefenen geslagen met het oefenen van hun namen. Casper doet in ieder geval heel erg zijn best en dat is leuk om te zien.

Verder loopt onze man wat af. Een paar weken geleden hebben we mooie nieuwe stappers voor hem gekocht, maat 23!!! al weer. Als we zijn oude schoenen aantrokken (wat niet veel gebeurde, aangezien we hem lekker op zijn blote pootjes rond lieten lopen in de zomer) zei hij alleen maar heel vaak au au au. Leek ons niet in orde, vandaar op zoek naar een nieuw paar. Hij loopt, rent en springt alle kanten op. En hij durft ook steeds meer. In de speeltuin klimt meneer zonder nadenken zelf de trap voor de glijbaan op en zoeft naar beneden.

Onze plannen om naar Duitsland te vertrekken nemen nu wel hele concrete vormen aan. Marcel zit in de laatste onderhandelingen en een collega in Hamburg is druk op zoek naar een woning voor ons. Als er meer nieuws is zullen we dat natuurlijk laten weten.

Verder voor nu weinig schokkends te melden. Binnenkort gaat Casper bijna een week logeren bij opa Ruud en Geraldine, dus dat zal wel even spannend en raar zijn. Marcel is het al wat meer gewend, maar ik ben nog niet meer dan twee nachten bij Casper vandaan geweest.Maar….paps en mams gaan met ome Arcel en tante Bianca naar New York!!!!! En om Casper nou mee te nemen leek ons geen goed idee. Daarom lekker uit logeren.

Na New York hoop ik weer in de digitale pen te kruipen om verslag te doen van de logeerpartij en onze trip naar the Big Apple.

Liefs, Marcel, Casper en Irene