A second beginning

Geduld is een schone zaak....

Lieve mensen,

Vanmorgen weer op controle geweest bij de verloskundige. Vreemde gewaarwording als je beseft dat Casper er "drie weken geleden" al was en ik toen helemaal niet na kon denken over "over tijd zijn". We gaan nu een traject in dat we bij voorbaat niet hadden verwacht. Ik wist best dat Frutsel niet zo vroeg zou komen als Casper, maar deze tegenstelling is toch best groot. En ik heb over mijn lichamelijke gesteldheid nog echt geen klagen, heb zelfs vanmorgen het bad nog uitgesopt, maar het gaat gewoon allemaal wat langzamer en moeizamer....en dat is niet altijd even makkelijk te accepteren.

Komende maandag word ik gestript, dan gaan ze de kleine een duwtje in de goede richting geven. Mocht er dan na een week nog niets gebeurd zijn, wordt de bevalling ingeleid. Dat zal naar verwachting dan op 15 februari gaan plaatsvinden (tja Bianc, ik heb het niet zo uitgezocht).
Stiekem hoop ik natuurlijk dat het allemaal niet nodig zal zijn, zelfs de afspraak voor maandag niet, maar blijkbaar is de knop bij Frutsel nog niet omgegaan. En we kunnen hem/haar moeilijk dwingen naar buiten te komen.
De verloskundige verwacht dat deze kleine spruit aanstaande zondag geboren gaat worden, op Casper zijn verjaardag. Dat zou wel een heel apart, bijzonder, mooi, overweldigend, vreemd en absurd verjaardagscadeau zijn!!!
Tot die tijd waggelen we gewoon verder en proberen we er het beste van te maken.

In ieder geval doen we net of we gek zijn en gaan we Casper zijn verjaardag zondag gewoon vieren met een klein gezelschap. En dan zien we wel of mijn vliezen breken als de visite er is ;-).

We houden jullie op de hoogte!!
Liefs, Marcel, Casper en Ireen

En toen was het 31 januari...

Zondag 31 januari, de dag waarop ik officieel uitgerekend ben....en die dag gaat zomaar voorbij, zonder dat Frutsel zich heeft gemeld. Wat een vreemde gewaarwording. Waar Casper niet kon wachten zich te tonen aan de buitenwereld, bevalt het Frutsel blijkbaar nog erg goed in mijn buik. Lekker warm met deze koude en witte dagen....
We zijn alleen zo ontzettend klaar voor Frutsel, de kleine is zo ontzettend welkom!!!
Helaas zijn veel zaken in het leven niet te sturen en misschien is het maar goed dat dit er een van is.
Casper vraagt nog steeds regelmatig of de baby al uit mijn buik is en tot nog toe moeten we hem dus teleurstellen.

Verder is alles hier in gereedheid gebracht. Het kamertje is klaar, de box staat in de kamer, de luiers zijn ingeslagen en het bed staat op klossen. Zelfs de ondersteek is in huis gehaald.

Ondanks dat ik weinig klachten heb, ben ik er wel een beetje klaar mee. Mijn lijf gaat steeds meer tegensputteren en ik ben het zat om tegen Casper te moeten zeggen dat hij voorzichtig moet zijn met me. Hij is ontzettend lief, helpt mee waar hij maar kan, maar je kan merken dat hij het nu toch ook wel lang vindt duren. En geef hem eens ongelijk!!!

Jullie worden dus vanzelf weer op de hoogte gehouden mocht er iets gebeuren in huize Galjee-Stork, maar voorlopig lijkt het nog rustig.

Lieve groetjes, Marcel, Casper, Frutsel en Ireen

Het is bijna zover....hopen we dan maar....

Dag lieve lezers,

En zoals te verwachten, is het alweer een behoorlijke tijd geleden dat ik een stukje geschreven heb. De tijd gaat zo hard, helemaal met al die feestdagen die er ook nog tussendoor kwamen. We hebben ze in ieder geval goed doorstaan. Veel gezelligheid, lekker eten en relaxen. Ook uitgebreid tijd met zijn drietjes doorgebracht, en dat is ook echt genieten. Helemaal als je weet dat dat op korte termijn niet meer zo zal zijn.
We kijken alle drie ontzettend uit naar wat komen gaat en wat ons alledrie betreft hoeft het ook niet lang meer te duren. Ik ben inmiddels 38.5 week onderweg, maar er lijkt zich nog geen Frutsel aan te dienen. Casper vraagt ongeveer eens per dag; mama, is de baby al uit je buik? En dan moet ik hem weer teleurstellen. Hij wil zo graag weer met me stoeien!!! En dat kan nu niet. Gelukkig is daar Marcel en die neemt graag waar, dus dat scheelt. Maar voor Casper (en stiekem ook voor ons) duurt het toch wel lang. Hij moet al zo lang tegen die dikke buik van mij aankijken.....er mag nou ook wel eens iets gebeuren.

Gelukkig zijn mijn mannen me erg behulpzaam. Casper doet allerhande kleine klusjes (was in de machine stoppen zodat ik niet hoef te bukken, de was in de droger stoppen, spullen van boven halen, de vaatwasser leegruimen, etc.) en Marcel pakt de wat grotere klussen. Erg fijn. Ik heb zelfs vanmorgen tot 11 uur uit mogen slapen. Marcel was zo lief Casper naar Dribbel te brengen en daarna naar de markt te gaan, zodat ik rond half negen mijn bed weer in kon. Na even gelezen te hebben, vielen mijn ogen alweer dicht en toen was het ineens 11 uur. Echt genieten hoor, zo'n ochtendje luieren!!! En ik ben bezig in een mooie boeken-trilogie, dus iedere minuut die ik daarvoor beschikbaar heb, zit ik ook lekker te lezen. Ik heb van Marcel de opdracht gekregen om de rust te pakken wanneer dat kan. Vind ik niet altijd even makkelijk, maar ik heb zijn advies maar ter harte genomen en het bevalt me eigenlijk wel kan ik je zeggen.

En over een tijdje is het dan echt gedaan met de rust. Dan beginnen de nachtvoedingen weer, de poepluiertjes, de kleine kleertjes wassen.....maar daar kijken we allemaal naar uit en ik weet zeker dat Casper als trotse grote broer ook zeker zijn helpende handje toe zal steken.

We houden jullie op de hoogte. Voor nu alleen nog wat foto's van die kolossale buik van me.....;-)

Liefs, Marcel, Irene, Casper & Frutsel

Geduld wordt beloond....

Hallo allemaal!!

Na een paar mislukte pogingen, gaat het nu dan echt lukken wat foto's in te voegen. Jullie hebben er even op moeten wachten, maar dan heb je ook wat!!!

 

Verder weinig nieuws, behalve dat Casper vanmorgen zijn H1N1-vaccinatie heeft gehad en zich er erg dapper doorheen heeft geslagen. Hij heeft geen kik gegeven, was blij met zijn cadeautjes en had na de prik zoiets van; was dit het? Gelukkig dat het zo ging, want over drie weken mogen we weer.

Lieve groetjes, Marcel, Irene, Casper & Frutsel

De vijfde (pret)echo

Beste mensen,

Na een week eindelijk kans om achter de pc te kruipen en onze ervaringen omtrent de pretecho te schrijven. Het is echt zo raar dat de tijd zo hard gaat, zelfs nu ik thuis ben. Maar er gebeurt ook gewoon genoeg in huize Galjee-Stork. Maar daarover straks meer, eerst ons bezoekje met Casper aan de verloskundige en de pretecho.

Op 5 november een reguliere controle bij de verloskundige. Casper had zijn boekje van "Bobbi wordt grote broer" meegenomen, om aan de verloskundige te laten zien dat hij heel goed weet wat er bij zo'n bezoekje gebeurt, namelijk het controleren van het hartje met een doptone. De verloskundige betrok Casper heel erg bij het onderzoek. Hij mocht haar helpen de doptone aan te zetten, en toen hij het hartje van de baby had gehoord, mocht hij zelf op de bank gaan liggen. Natuurlijk moest er ook naar zijn hartje geluisterd worden. Blijkbaar is dat dan wel verwarrend, want Casper heeft nu af en toe het idee dat hij ook een baby in zijn buik heeft. Maar dat gaat ook wel weer over denken we dan maar. Hij vond het in ieder geval weer super om mee te maken. En dat heeft ons doen besluiten nu de afspraken dan toch maar te plannen op dagen dat hij meekan. De bevalling komt nu ook langzaam dichterbij, dus dan is hij zo goed mogelijk voorbereid zullen we maar zeggen.

Op dinsdag 10 november hebben Marcel en ik samen een pretecho laten maken van Frutsel. Eerst nog overwogen om Casper mee te nemen, maar dat leek ons toch niet zo'n goed idee. Dan zou Marcel meer bezig zijn met Casper, dan dat hij mee zou kunnen kijken op het scherm. Het was wederom fantastisch om de kleine in 3D-formaat te mogen bekijken. Je ziet gewoon al zo goed echt een kindje, heel bijzonder. De software weigert weer mee te werken, dus ik beloof jullie dat ik op zeer korte termijn de foto's toe zal voegen, maar nu wordt dat dus geen succes. Lang leve de automatisering!!!! (als het werkt ;-)).

Zoals in het begin van dit bericht vermeld, gebeurt er best veel in ons leventje momenteel. Om met de kleinste van het spul te beginnen....Casper heeft vorige week bij de peuterspeelzaal ineens bedacht dat hij geen luier meer om hoeft. Een paar weken geleden hadden we zelf al eens geopperd om zonder luier te lopen. Gevolg; Casper plaste zijn broek nat. Als we dan vroegen waarom hij niet vertelde dat hij moest plassen, reageerde hij met; omdat ik dat niet wil. Uitgepraat, einde discussie. Omdat Marcel en ik het niet nodig vonden om hem meer dan eens per dag een nat pak te laten halen, deden we dan maar een luier om. En dan meldde hij zich wel telkens als hij moest plassen of een drukkeltje moest....Caspers gedachtenkronkels blijven ons verrassen. En nu, een paar weken later dus, vond hij het zelf ineens tijd om zijn luier af te laten. En het gaat hartstikke goed!! Alleen als we weggaan doen we nog een luier om. Hij wil namelijk nog wel eens om het half uur een plas moeten en daar is niet altijd gelegenheid voor, maar verder loopt meneer in zijn stoere boxershortjes rond. Wat een manneke!

En dan de belevenissen van mams. Vorige week woensdag ben ik met een vriend om de tafel gaan zitten om te kijken of wij in de toekomst wellicht tot een samenwerkingsverband kunnen komen. Hij is bezig zijn eigen bedrijf op te starten en ik probeer hem daarbij, voor zover mogelijk, een beetje te helpen. Hij heeft in hele grote lijnen alles al opgezet, maar met brainstormen en samen over diverse zaken praten, kom je toch altijd weer een stapje verder bij het eindresultaat. Daarbij begint hij een bedrijf in de branche waar ik in gewerkt heb, dus dat sluit helemaal mooi op elkaar aan. En heel belangrijk; ik vind het erg leuk om te doen.

Ook ben ik vorige week weer begonnen met zwangerschapsyoga. Heerlijk een uurtje alleen maar met dat lijf en die kleine bezig zijn. En dat lijf heeft wel wat meer te lijden vergeleken met de zwangerschap van Casper. Nu Casper zo regelmatig naar het toilet moet, ben je toch meer met hem aan het sjouwen. En ik til hem zo min mogelijk op, maar af en toe ontkom je daar niet aan. En dat wil ik ook niet. Niets leuker dan mijn kleine man even knuffelen.

En zaterdag zijn we natuurlijk naar de intocht van Sinterklaas gaan kijken. Eerst op tv en daarna in Hoogland. Casper is niet zo'n mee-zinger, maar hij vond het allemaal wel erg leuk en ook een beetje spannend. 's Avonds heeft hij zijn schoen gezet en daar zat de volgende dag een cadeautje in. Ook niet zo gek als je goed je best hebt gedaan op twee liedjes. Daarbij had hij een wortel en suikerklontjes voor het paard klaargelegd en ook nog mandarijntjes voor de Pieten!!! En wij kijken sinds vorige week woensdag natuurlijk naar het Sinterklaasjournaal om alle avonturen van Sinterklaas en de Pieten te volgen. Hij vindt het maar wat leuk allemaal. Alleen Zielepiet vindt hij erg zielig. Maar dan vertellen we hem maar dat alles wel weer goed komt.

Het automatiseringsprobleem is er nog steeds, dus ik beloof jullie echt dat ik mijn best ga doen om de foto's er binnen nu en eventjes op te plaatsen. Wellicht dat de andere pc mij wel gunstig gezind is....

Lieve groetjes en tot de volgende keer maar weer....Marcel, Casper & Irene

Terug in de tijd

Lieve mensen,

zoals in het vorige bericht vermeld, hebben we inmiddels vier echo's gehad van Frutsel en de 5e zal over een paar weken plaatsvinden, op 10 november. Aangezien ik geen gelegenheid heb gehad om onze scanner eens goed te bestuderen en het nou toch echt wel eens tijd wordt, ben ik er vanmiddag maar eens voor gaan zitten. Op zich ben ik geen digibeet, maar met een trage PC die er zonder aanleiding ineens mee stopt (dit is dus poging 2) en een alles-in-één-machine is het wel even puzzelen. Maar het is gelukt, ik heb denk ik een paar leuke foto's van Frutsel kunnen scannen. Nu stap 2, ze op de website zien te krijgen. Maar ook dat zal me lukken.

Op 2 juli, ik was toen 9 weken zwanger, is de eerste termijnecho gemaakt. De foto's die we daarvan hebben, zijn vrij onduidelijk en klein (het vruchtje is dan nog geen 3 cm), dat ik die foto's maar even laat voor wat ze zijn. Om er zeker van te zijn dat ze geen reken- of meetfoutje hadden gemaakt, heb ik bij 12 weken, op 20 juli, nog een keer een echo gehad. Ik heb in het vorige stuk al vermeld dat mijn cyclus niet helemaal regelmatig is en dat is voor het verdere traject natuurlijk wel relevant, dus dan liever een controle extra dan gokken. Op onderstaande foto is Frutsel inmiddels 8 cm groot.

Wij denken inmiddels redelijk geoefende ogen te hebben, maar wellicht zien jullie er helemaal niets in. Frutsel kijkt omhoog met het hoofdje aan de rechterkant van de foto. De ovaal aan de linkerkant van de foto zijn de borst en de rug. En voor de echt geoefende kijkers....heel erg vaag is er iets te zien van de benen.

Op 8 september de zogenaamde 20-weken-echo. Wij waren in verband met de vakantie aan de vroege kant, namelijk met 19 weken en 2 dagen, maar zo'n echo kant gemaakt worden tussen de 18 en 22 weken. Na 22 weken is onder andere het schedeltje al te dik om nog goed door te kunnen kijken, vandaar deze termijn.

Frutsel ligt hier weer met het hoofdje aan de rechterkant van de foto, gezicht naar boven gericht. Het mondje duwt, net als het vuistje dat een geoefend oog eventueel kan onderscheiden, in mijn placenta. De ruggengraat is ook vrij goed te zien, op zo'n een derde van de linkerkant van de foto gezien. Frutsel groeit goed, en met 19 weken heeft hij/zij/het een lengte van 14 cm.

Zoals in het stuk van 18 september al verteld, mocht ik vrijdag 11 september nog een keer op de bank voor een echo. We hebben toen echt heel veel foto's meegekregen, als een soort van "dankjewel" voor het feit dat ik mee wilde werken als proefpersoon. Lang niet alle foto's zijn even duidelijk, zeker niet als je er een scan van maakt, dus ik hou het bij eentje. In die drie dagen heeft Frutsel niet echt de kans gehad om hard te groeien, dus de lengte was nog steeds 14 cm.

Dit keer ligt Frutsel met het hoofd aan de linkerkant. De ruggengraat is erg goed te zien, loopt in een mooie boog. Voor de duidelijkheid, Frutsel kijkt nu "naar beneden".

Natuurlijk zijn jullie van harte welkom om de originele foto's een keer te komen bekijken, dan wordt het misschien allemaal wat duidelijker.

Om dit bericht af te ronden, nog even een foto van grote broer die kleine broer of zus een kus geeft...

...en eentje van mams met 20-weken-zwanger-buik voor de bolderkar...

Zo, jullie kunnen weer even vooruit. Als het weer gelukt is enkele foto's van de pretecho te scannen, zal ik die ook weer op de site plaatsen.

Fijne dag verder en tot de volgende keer!!

Liefs, Marcel, Casper, Frutsel en Irene

Een nieuwe start….nou ja, een soort van….

Een tijdje geleden heb ik Casper zijn website min of meer “afgesloten” met een laatste bericht. Degenen die het bericht gelezen hebben weten waarom. Er wordt een nieuwe spruit verwacht in huize Galjee-Stork en twee websites bijhouden wordt een beetje teveel van het goede. Daarom nu een nieuwe start met deze website. Mochten er hele bijzondere dingen over Casper te vermelden zijn, laten we dat natuurlijk ook weten, dat lijkt me niet meer dan logisch.
We zijn met deze zwangerschap alweer een tijdje onderweg. We hebben dinsdag 8 september de 20-weken-echo gehad en voor zover de verloskundige nu kon zien is alles met Frutsel dik in orde. Er kan nooit 100% garantie gegeven worden, maar hele ernstige afwijkingen heeft ze niet kunnen vinden en dat is natuurlijk wel een hele geruststelling. Aangezien mijn cyclus niet helemaal netjes was, hadden we voor deze echo ook al twee echo’s gehad om de exacte termijn vast te stellen. Dat is relevant in verband met de eventuele onderzoeken die je kunt laten doen op zo’n kleine. Wij hebben ervoor gekozen om alleen de 20-weken-echo te doen, waar ze het kindje echt van boven naar beneden doorlichten op afwijkingen. De dag na de 20-weken-echo werd ik gebeld door een andere verloskundige van de praktijk. Of ik niet als proefpersoon wilde fungeren. Zij volgt een opleiding voor de 20-weken-echo’s en zocht mensen die haar de mogelijkheid geven de echo te herhalen, zodat zij voor zichzelf kan testen of ze alle kennis paraat heeft. Kleine extra uitdaging voor haar was een softmarker die de verloskundige bij mij had aangetroffen op een hartspier van de kleine. Niets zorgwekkends, maar wel iets dat ze moeten constateren. Vrijdag dus nog een keer naar de verloskundige, dit keer samen met Bianca. Marcel heeft in de tussentijd op Rogier en Casper gepast, want die konden we natuurlijk niet onbewaakt achterlaten. Heel bijzonder om nog een keer binnen te mogen spieken en dit te delen met je schoonzusje. En we hebben goed voor Bianca verborgen kunnen houden wat het geslacht van Frutsel is (het was ook niet te zien, want de navelstreng lag in de weg), want dat willen we nog even voor onszelf houden (tot na de bevalling zeg maar ;-)).
Dat was de derde keer die week dat we bij de verloskundige waren, want donderdag hadden we nog een reguliere controle waarbij we Casper dit keer mee hebben genomen. Meestal maak ik die controle-afspraken als hij naar het kinderdagverblijf is, maar omdat Marcel nu ook mee kon, dachten we dat het wel leuk was om Casper een keer mee te nemen. Die vond het wel spannend allemaal, helemaal toen de doptone op mijn buik werd gezet en het hartje van Frutsel te horen was. Casper begint nu ook echt te beseffen dat hij grote broer wordt en vindt dit eigenlijk wel heel erg stoer. We hebben hem ook beloofd om nog een keer een afspraak te maken waarbij hij meekan.
Toevallig kwam buurvrouw Iris ‘s avonds nog langs met een cadeautje voor Casper; het boekje “Bobbi wordt grote broer”. Over een beertje dat een klein broertje of zusje krijgt. Natuurlijk hebben we dat vrijdag meteen aan hem voorgelezen en het is grappig dat hij dingen echt herkende, zoals de doptone. En hij zegt ook meteen dat hij goed voor zijn kleine broertje of zusje gaat zorgen. Wij zijn heel benieuwd, maar we hebben er alle vertrouwen in dat dat goed gaat komen. Als je ziet hoe lief hij voor Rogier is en hoe goed hij voor hem zorgt….dat komt vast helemaal goed!!!
Vrijdag 11 september zijn we met Casper voor twee weken naar Zeeland vertrokken. Heerlijk genieten van een vakantiepark waar ze meer dan genoeg faciliteiten hebben, zowel voor Casper als voor ons. Zwemmen vindt hij helemaal leuk en hij durft ontzettend veel in het zwembad. Ik merk dat ik daar nog niet altijd op bedacht ben, maar hij springt zonder nadenken van de kant in het diepe bad. Weliswaar met zwembandjes om, maar toch, ik vind het erg stoer. Nou zijn Marcel en ik ook wel waterratten, dus hij heeft het wellicht niet van vreemden, maar toch. Ik was erg onder de indruk. Zaterdag zijn we gaan knutselen in het Bollo-huis. Jammergenoeg was Casper nog net te klein voor wat ze bedacht hadden, namelijk het tekenen van een frisbee. Op zich kan hij best kliederen met kleurtjes, maar om er echt iets van te maken…daar is hij gewoon nog niet aan toe. Daarbij is zijn spanningsboog ook net groot genoeg om 5 minuten hetzelfde te doen, maar dat kan ik ook wel begrijpen. Gelukkig hadden ze ook een heleboel speelgoed waar hij mee mocht spelen en waren ze maar met twee kindjes, dus was dat allemaal geen probleem.
De ballenbak vindt hij echt geweldig!!! Helemaal als Marcel meegaat kan hij zijn lol niet op. Mams blijft met haar al behoorlijk aanwezige buik maar een beetje buiten schot. Het geeft mij meteen de gelegenheid een stukje voor de site te typen, want dat schiet er anders de komende weken ook zeker weten bij in. We hebben geen internet in het huisje en hier werkt de KPN Hotspot nog niet helemaal zoals ik het wil, maar het gaat ons vast lukken dit epistel een dezer dagen op de site te plaatsen.
We hebben nog geen hele concrete invulling van de komende anderhalve week, maar dat is natuurlijk ook de charme van vakantie hebben. Het wordt vrijdag als het goed is mooi weer en waarschijnlijk wagen we ons dan aan een wandeling naar Brouwershaven, een plaatsje hier zo’n drie kilometer vandaan. Het plan is om een bolderkar van het park te huren waar Casper in kan zitten. Hoeft hij dat eind niet te lopen, maar heeft hij wel wat meer bewegingsvrijheid dan in zijn buggy.
Volgende week maandag gaan we naar Ben, Irene en Marijn. Zij gaan komende donderdag verhuizen naar Zierikzee en het leek ons een mooie gelegenheid om ze te bezoeken. Zierikzee ligt tenslotte maar 15 kilometer af van Den Osse, het plaatsje waar wij nu zitten.
Verder zijn we nog van plan om met de stoomtrein van Goes naar Borsele te rijden, dat wordt waarschijnlijk zondag. En een klompenmakerij ligt nog in de planning. Kunnen we wellicht een paar klompen voor Casper op de kop slaan.
Zo zie je maar weer, toch weer een heel verhaal over Casper, de vakantie en de toekomstige plannen. De volgende keer weer meer nieuws over Frutsel!!!

Liefs, Marcel & Irene, Casper & Frutsel

Het laatste bericht…

Na een jaar of drie is het dan echt zover….er gaat een einde komen aan de website van Casper. Zoals in eerdere berichten al vermeld, kun je niet iedere stap van de kleine man blijven beschrijven. Daarbij gaat zijn ontwikkeling nog wel vooruit, maar toch anders en minder heftig dan in het begin. Het lijkt me niet echt boeiend om dat allemaal te lezen.

De afgelopen 3 maanden is er natuurlijk weer het nodige gebeurd. Casper heeft onder andere verschillende logeerpartijtjes achter de rug.

Hij is, zoals in het vorige bericht al aangekondigd, een weekend bij opa Ruud en Geraldine geweest, terwijl Marcel en ik in Duitsland aan het golfen waren….Het was prachtig weer, dus Casper is lekker veel buiten geweest. Naar de speeltuin, fietsen met opa Ruud en in de zandbak spelen. Hij heeft genoten en opa en Geraldine met hem.

Op 8 augustus heeft over-oma haar 89e verjaardag gevierd en daar zijn we natuurlijk deelgenoot van geweest. Casper heeft heerlijk met al zijn achterneefjes- en nichtjes gespeeld. Op de glijbaan, op de trampoline, hij was niet moe te krijgen. En hij weigerde in het grote bed van tante Ammy te slapen, dus waar hij de energie vandaan heeft gehaald weet ik nu nog niet, maar hij had blijkbaar nog wat reserve. Helemaal Kelly en Rens hebben heel erg goed op Casper gepast, echt geweldig om te zien hoe de oudere kindjes dan toch uit zichzelf op de jongeren passen. Er is geen onvertogen woord gevallen en ze hebben het allemaal erg leuk gehad. Rens bleef Casper bij het weggaan kusjes geven, zo lief om te zien.

Sinds begin augustus begint Casper het “plassen op de grote WC” leuk te vinden. Nou hebben we er ook een sticker-actie aan gekoppeld, maar toch, hij gaat het steeds beter aangeven als hij moet plassen. En hij doet zelfs regelmatig een “drukkeltje” op de WC. Er is een weekend geweest dat hij echt grossierde in stickertjes; 6 op een dag was niets. Echt heel leuk om deze ontwikkeling te zien. Het zal nog wel even duren voordat hij helemaal zindelijk is, maar de eerste stap is gezet. We sleuren nu dus overal de WC-verkleiner mee naar toe, maar dat doen we natuurlijk graag als we daarmee de overgang naar het zindelijk worden kunnen stimuleren.

Vorige week is Casper een paar dagen bij opa Jos en Jutta geweest. Jutta is niet zo heel vaak in Nederland, dus hadden we een tijd geleden dit weekend al gepland. Marcel en ik hebben daar onze plannen omheen verzonnen, maar we hebben ons alledrie, afzonderlijk van elkaar, weer erg goed vermaakt. En het was mooi te combineren met het verlate verjaardag vieren van opa Jos. Die was op vakantie op zijn verjaardag zelf, dus hebben we dat in klein gezelschap alsnog gevierd.

Afgelopen weekend heeft hij een nachtje bij tante Bianca en ome Arcel geslapen. Helaas was hij niet helemaal topfit. Hij gedroeg zich wat minder uitbundig dan normaal. Toch vond tante Bianca hem nog steeds erg lief en hebben ze het erg gezellig gehad met zijn viertjes. Casper is ook gek op zijn neefje Rogier. Als Rogier in de box ligt gaat Casper bij hem spelen, geeft Rogier zijn knuffels en kletst lekker tegen hem. Zaterdagochtend zijn ze eerst lopend naar het dorp gegaan en als het allemaal niet vlot genoeg ging verhuisde Casper van de stoep naar ome Arcel zijn nek. En geloof me, het kan af en toe behoorlijk langszaam gaan, omdat Casper echt ieder plantje, beestje en pluisje ziet dat hij op straat tegenkomt…..Ergens natuurlijk erg leuk, want dat sort dingen zie je als volwassene al niet meer als je buiten bent, maar het schiet niet altijd op. ‘s Middags zijn ze samen met de buurtjes naar het Hans en Grietjebos gegaan en daar hebben ze lekker pannenkoeken gegeten. Wat een gezelligheid. ‘s Avonds hebben we Casper weer opgehaald en zondag ben ik lekker met hem thuisgebleven zodat hij weer helemaal de oude kon worden. Hij bleek toch wat koorts te hebben, dus leek het me wel zo verstandig om even een dagje rust te nemen.

Komend weekend komt ome Simon een paar nachtjes logeren, dus dat zal Casper ook wel erg gezellig vinden. En of dat nog niet genoeg is, komt Rogier zaterdag een dagje bij ons spelen. Ome Arcel en tante Bianca gaan een dagje zeilen en ze hebben ons gevraagd op te passen. En natuurlijk willen we dat doen. Graag zelfs.

De komende maanden gaat er voor Casper ook het een en ander veranderen….Vanaf 1 september gaat hij nog maar een dag in de week naar Dribbel. Dit in verband met de peuterspeelzaal, waar hij vanaf 1 oktober 2 ochtenden per week heengaat. Zal best wel even spannend zijn, weer zo’n nieuwe omgeving. Gelukkig gaat buurmeisje Jonna op dezelfde ochtenden naar Dikkertje Dap, dus is er in ieder geval een bekende. We zullen wel zien hoe het gaat.

En dan nog een grote verandering…Casper gaat binnenkort zijn nieuwe kamer op zolder betrekken. Daar krijgt hij een stoere kamer waar ook zijn stoere nieuwe bed zal komen te staan. Dat heeft hij al wel even, maar straks is alles groot en nieuw en stoer. Zijn huidige kamer zal namelijk (naar verwachting) in januari 2010 door een nieuw lid van de familie gebruikt gaan worden. Casper vindt het allemaal ontzettend spannend en leuk. Hij heeft het veel over de baby in mama’s buik en hij komt regelmatig een kusje op mijn buik geven. Zo lief!!! En als we zien hoe lief hij nu al voor Rogier is, gaat hij vast ook ontzettend lief zijn voor zijn nieuwe broertje of zusje. Als we Casper vragen of hij een broertje of zusje wil, zegt hij dat hij graag een broertje en een baby wil…..voor de baby kunnen we zorgen, de rest zullen we af moeten wachten.
Wellicht lukt het nog om de kamer voor onze vakantie in september af te krijgen, anders gaat hij eind september zijn nieuwe domein betrekken. Maar we willen natuurlijk wel dat het echt een mooie kamer wordt, helemaal speciaal voor hem, zonder dat er nog troepjes van ons te vinden zijn.

Zoals de titel al aangaf is dit het laatste bericht in de Casper-cyclus. Ik ga proberen weer regelmatig berichten te plaatsen op een nieuwe site voor de nieuwe spruit. En na de berichten van deze site hopen we dat Casper een mooie beschrijving heeft van zijn eerste levensjaren.

Tot de volgende keer op de site van Frutsel!!!!
Liefs, Marcel, Irene & grote broer Casper

 

 

and the story continues...

Lieve mensen,

Tot mijn grote spijt is het alweer bijna 3 maanden geleden dat ik me heb gemeld op de site....het voornemen was twee maanden, maar de tijd glipt echt tussen mijn vingers door. En dat terwijl ik geen verplichtingen naar een werkgever heb. Maar zoals eerder gezegd; voor een stuk tekst voor deze site moet ik echt gaan zitten en dat schiet er gewoon erg vaak bij in.

Met Casper gaat het erg goed. Het is een echte peuter met alle bijbehorende leuke en minder leuke zaken. Hij is stronteigenwijs (dat is de ene keer leuker dan de andere keer), gaat steeds meer en duidelijker praten, kan lekker spelen, zowel alleen als met andere kindjes en kan heel goed lachen en stoeien. Helemaal leuk natuurlijk allemaal, maar als hij een driftbui heeft is het ook wel eens lastig. Die heeft hij gelukkig zelden, maar toch, ze komen voor. Het hoort er ook gewoon bij en we weten dat het een fase is, maar het is niet altijd even makkelijk. Hij kan zich dan zo overgeven aan zo'n bui, dat je gewoon niet weet wat je moet doen.
Gelukkig is hij vaak (meestal) erg vrolijk, kan hij lekker keten en lachen en is hij vaak gewoon ontzettend lief.

Natuurlijk hebben we in huize Galjee-Stork ook wel weer van alles meegemaakt. We zijn de vorige keer geeindigd bij zijn 2e verjaardag en het overgaan naar de volgende groep.
Casper doet het erg goed op de nieuwe groep. Hij heeft echt zijn plaatsje gevonden in de groep, de leidsters zijn over het algemeen gek met hem en hij leert ook van zich afbijten wanneer nodig. En met allemaal van die peuterpubers bij elkaar is dat best wel eens nodig. En met het mooie weer van de afgelopen tijd zijn ze erg veel buiten. Lekker spelen in de zandbak en met de fiets crossen over de speelplaats. Hij heeft het er nog steeds erg goed naar zijn zin en dat is natuurlijk erg fijn.

Natuurlijk zijn we ook regelmatig bij familie en vrienden te vinden. Een dagje naar opa Jos, opa Ruud en Geraldine, tante Bianca en Rogier (ome Arcel moet meestal werken), ome Wim en tante Addy en ome Jack. Casper vindt het allemaal even gezellig en doet het ook erg goed die dagen. Het scheelt dat hij wel heel erg makkelijk is, dan geeft ons wat meer flexibiliteit op dat soort dagen.

In de week van 25 april zijn wij een weekje naar Tarragona geweest, een mooi stadje zo'n 80 km van Barcelona vandaan. We hebben veel mooie dingen gezien, alleen was het huisje niet al te denderend. Nou kunnen we daar rouwig om zijn, maar het was niet anders en we hebben er het beste van gemaakt. Een gevolg van de minder geslaagde vakantie is dat wij, Marcel en ik, het eerste weekend van juni een weekendje samen gaan golfen en Casper lekker gaat logeren bij opa Ruud en Geraldine. 

De komende weekenden gaan we ook weer redelijk wat de hort op en komen er ook regelmatig mensen bij ons op bezoek. Komend weekend komt Alie weer met Casper spelen. Ze keek er al helemaal naar uit; met de trein spelen, blokken bouwen, boekjes lezen....Alie en Casper zullen zich niet vervelen. En Gerard moet zich maar met ons vermaken, maar dat zal wel lukken. Volgende week gaan we ook nog een dagje naar overoma en tante Ammy en dan is het al weer tijd voor het logeerpartijtje bij opa Ruud en Geraldine.

Nog een paar leuke foto's om het verhaal compleet te maken. Ons manneke is zo'n mooi model en hij kan af en toe zo'n guitig bekkie trekken op de foto. Maar ik ben niet objectief, oordeel zelf maar zou ik zeggen.

Tot de volgende keer maar weer!!
Lieve groetjes, Marcel, Casper & Irene

De lente komt eraan (al is daar vandaag niet veel van te merken)!!

Het vorige bericht stamt alweer van bijna twee maanden geleden, dus tijd voor een update. Casper blijft zich natuurlijk ontwikkelingen, maar het gaat niet meer zo gruwelijk hard als in het begin. En om nou iedere stap van hem op te schrijven, gaat een beetje ver.

Casper is inmiddels twee geworden en dat hebben we natuurlijk uitgebreid gevierd. Hij is in ieder geval goed verwend. Hij heeft onder andere een brandweerkazerne van lego gekregen. Dat ding heeft een noodglijbaan aan de zijkant van het “gebouw”. Dan zit hij de rest van de brandweerkazerne heel geconcentreerd af te breken om zo ieder blokje via de glijbaan op de grond te laten belanden. Vindt hij helemaal prachtig!!! En als de blokjes van de kazerne op zijn, gaat hij gewoon met de blokjes van de andere dingen verder. Heerlijk om naar te kijken. Hij gaat sowieso steeds meer zelf spelen. Dan zit hij lekker te zingen en is ondertussen in een boekje aan het bladeren of een puzzle aan het maken.

Bij Dribbel is Casper naar een nieuwe groep gegaan, de groep voor de dreumesen. Daar gaat ieder kindje heen dat twee wordt. Een iets strakkere dagindeling, wat meer knutselen en tekenen en lekker samen zingen. Gelukkig komt de muziekjuf ook nog naar deze groep. Dat vindt Casper toch altijd wel heel leuk. Hij heeft niet hoeven wennen, dus dat was wel fijn. En daarbij zaten er al vriendjes en vriendinnetjes bij die groep, dus dat maakte het wat makkelijker.

En wat ik natuurlijk niet moet vergeten te vermelden, is dat Casper eind januari voor het eerst op zijn potje heeft geplast. Casper is alleen een ontzettende draaikont en blijft  nooit stil zitten, ook niet op zijn potje. Maar….op een gegeven moment had hij het helemaal door en plaste hij een grote plas op zijn eigen potje. We hebben ook een WC-bril-verkleiner gekocht, zodat hij ook op de grote-mensen-WC kan oefenen als hij wil. En meneer wisselt het een beetje af…..
Vanmorgen sprintte Casper ineens naar de studeerkamer (die grenst bij ons aan de woonkamer voor degenen die dit niet weten) en toen bleef het stil. Dan weet ik genoeg, dan is hij aan het poepen. Zo ook vanmorgen. Ik heb hem dus snel mee naar zijn potje genomen (niet de grote pot mama, eigen potje) en daar heeft hij toen voor het eerst een poepie gedaan. Hij zat zo trots te kijken!!! En wat kun je dan als moeder ook trots zijn zeg. We hebben meteen papa gebeld om het te vertellen.  Die vond het ook helemaal geweldig.

Wat ik wel lekker vind is dat de lente er nu aankomt. Dat betekent dat ik nog meer met Casper naar buiten kan. We gingen al wel zoveel mogelijk naar buiten, maar om ons nou nat te laten regenen….neeeh. We hebben een abonnement op de dierentuin genomen, dus met een beetje mazzel zijn we daar lekker vaak te vinden. Hopelijk volgende week al weer. Als het lekker weer is, gaan we samen met Sebastiaan, Liselore en Saskia naar de dierentuin. Gezellig met drie koters op stap!!! Zal me een lol geven.

Zoals jullie wellicht in de media hebben gelezen gaat Vattenfall Nuon overnemen, en aangezien Marcel erg betrokken is bij dat traject, is Duitsland nu helemaal van de baan. Marcel heeft vanmorgen ook gesprekken gevoerd met zijn superieuren om dat te vertellen. Alom begrip, nu nog zoeken naar een goede oplossing voor iedereen.
En ik heb een paar weken geleden besloten om gewoon lekker thuis te blijven voorlopig. Even geen werk, gewoon genieten van mijn mannen en de boel thuis op orde hebben. En helemaal met die drukke weken die Marcel nu achter de rug heeft, vind ik het heerlijk. Wellicht ben ik het over een paar maanden weer zat, maar voorlopig bevalt het me prima.

Zo, dat was het wel weer denk ik. Reacties altijd welkom en jullie zien vanzelf weer een nieuw stuk verschijnen….over een maand of twee ;-).

Lieve groetjes, Marcel, Casper & Irene